چکش این ست

چکش این است :

دمار ِ آدمی  در   دَم

اگر بر استخوان ِ قوزک پایی فرود آید

که اقراری بگیرد دلخراش از آخ ِ زندانی

و از تابوت ِ باور های او بیرون کشد با چاک دندان هاش

                                          پا برجایی  ِهر میخ ِ راسخ را

و آسان چار چوبش را فرو ریزد

و او را چند پاره تخته ی  بی عار وبی شکلی بگرداند

تل انبار ِ زُباله ،گوشه ی تاریک ِ میدانی

چکش این است :

کوبیدنْ سَر ِهر میخ  ،حتی آن که فولاد ست

مگر در جرز دیواری کند بندش

ولی تن می زند گاهی به شکل سرکشان میخ از فرو رفتن

و یا با سِرتقی کج می کند راهش

نمی آرد فرو سر ، سر به راهی را

به زیر ضربه های دنگ

چکش این ست و سنگین است...