خانه ی شاعر

 

خانه ی شاعر از کلمات بود

نه سقفی داشت تا باران بر آن نبارد

و نه دری تا باد در آن نوزد

نه پرده ای تا نور در آن نریزد

خانه ی شاعر با باران خیس شد

و با باد رفت

وبا نور یکی شد.

                2/6/87

 

+ نوشته شده توسط مهدی الماسی در چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۸۸ و ساعت 6:23 |