خانه ی شاعر
خانه ی شاعر از کلمات بود
نه سقفی داشت تا باران بر آن نبارد
و نه دری تا باد در آن نوزد
نه پرده ای تا نور در آن نریزد
خانه ی شاعر با باران خیس شد
و با باد رفت
وبا نور یکی شد.
2/6/87
+ نوشته شده توسط مهدی الماسی در چهارشنبه سیزدهم آبان ۱۳۸۸ و ساعت
6:23 |
